تو كه اینجا باشی , دنیا سهم من میشه همیشه روزای افتابی من با تو كه ابری نمیشه بی خیال از اینجا رفتی , پشت سر نگاه نكردی تو دلت نگفتی پس اون همه خاطره چی میشه اگه مهربون می موندی دیگه تنها نمی موندم خودمو پیدا می كردم , توی شب جا نمی موندم لااقل یه بر بی انصاف , یه سلامی یه كلامی كاشكی همون لحظه ی اول نامه هاتو می سوزندم گوش بده به حرفام امشب اگه خوابی یا كه بیدار این جدایی تا ابد نیست , برو به امید دیدار اگه یه روزی دل تو تنگ گریه های من شد بعد یه عمر كنج حسرت زیر سایه ی سپیدار
+نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت13:22توسط سیاوش |
|
About
نفس اگر توان نداد مرا دوباره جان نداد.به این همیشه ناتمام زمان اگر امان نداد.تو جان من باش و بگو زبان من باش و بگو.بر سر گلدسته ی عشق اذان من باش و بگو.بگو که مثل من کسی به پای عشق سر نداد
