تبليغاتX
۩۞۩●•▪فریاد بی صدا▪•●۩۞۩


۩۞۩●•▪فریاد بی صدا▪•●۩۞۩

عاشقانه.شعر و عکس

اینم یه عکس برای تمام عاشقا ....

                         همیشه عاشق باشید ...

                                         تنهایی مرامه عشقه ... !!

 

+نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت18:35توسط سیاوش | |

تو یه روزگار غریب دو تا عاشق زندگی میکردن ...

اونا ساکن سرزمین بی کسی بودن ...

دوتا جنس مخالف ... که برای اولین بار داشتن طعم عشق رو میچشیدن ...

روزها میگذشت و اونا هر روز بیشتر از دیروز به همدیگه علاقه مند میشدن ...

دخترک عاشقه داستان ما برنیا نام داشت ...

یه روز مثل همه روزها برنیا داشت به آسمون نگاه میکرد ... در حال نگاه کردن به اسمون از معشوقش که

اسمیل نام داشت پرسید ... اسمیل چرا روز و شب همیشه بدنبال هم هستند ...

اسمیل با آرامشی خواص جواب برنیا رو داد : ببین برنیا ... این قانون طبیعت زندگی ماست ...

اگه روز و شب نباشن ما انسانها نابود میشیم ... اسمیل در ادامه حرفاش گفت : تو برای من مثل

شب میمونی ... اگه شبی در کار نباشه هیچ وقت روز پدیدار نمیشه ... برنیا  تازه متوجه شده بود

که اسمیل چقدر فراتر از اون چیزی که نشون میده دوستش داره ... روزها و شبها سپری میشدن ...

تا این که یه روز برنیا چشمش به پسری به اسم مارتین افتاد ... برنیا تا به اون روز فقط عاشق

یک چیز بود ... اونم اسمیل ... ولی نگاه برنیا نشون میداد که وجودش تهی از عشق و محبت اسمیل

شده ... ( اینه که میگن ادم با یه نگاه عاشق میشه ) ...

کم کم عشق و علاقه برنیا نسبت به اسمیل کمتر و سردتر میشد ... و اسمیل هم از این موضوع

خبر داشت ...

یه روز برنیا ( مثل روزهای دیگه ) داشت به اسمون نگاه میکرد ... که اسمیل از راه رسید و کنار

برنیا نشست ... برنیا از اسمیل پرسید : اسمیل آیا میشه قانون طبیعت زندگی رو تغیر داد ...

اسمیل در حالی که اشک توی چشماش جمع شده بود با صدایی بغض آلود گفت اره ... اگه تو بخوای

من برات قانون روز و شب رو تغیر میدم ... حتا به قیمت از بین رفتن تمام عالم ...

برنیا رفت پیش مارتین و گفت : مارتین من عاشق تو شده ام ... مارتین در جواب به برنیا گفت :

من همسر و عشق خودم رو قبلا پیدا کردم ... متاسفم ... من و تو نمیتونیم عاشق هم بشیم ...

برنیا با چشمانی پر از اشک به خانه برگشت ... دل برنیا به این خوش بود که اسمیل همیشه

عاشق او بوده و خواهد بود ...برنیا به خونه برگشت ولی هیچ اثری از اسمیل نبود ... فقط تکه ای

دست نوشته از اسمیل روی بالکن خونه بود که توش اینو نوشته بود ...

برنیای عزیز ... ما ادمیان هیچ گاه نمیتونیم قانونهای طبیعت رو تغیر بدیم ...

برنیا این رو خوند و به اسمان ابی نگاهی کرد و یاد حرف اسمیل افتاد که

گفته بود :تو برای من مثل

شب میمونی ... اگه شبی در کار نباشه هیچ وقت روز پدیدار نمیشه ...

 

 

 

 

 

+نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت18:34توسط سیاوش | |

 

تصوير زيباي تورو يه شب كشيدم ...

 

                     يه باغ گل از جنس عشق برات خريدم ...

 

تو گم شدي تو جاده اي سوت و كور ...

 

                   منم به دنبال تو نازنين دويدم ....

 

+نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت18:32توسط سیاوش | |

بردی از یادم ..

            دادی بر بادم ..

                        با یادت شادم ...

دل به تو دادم ..

           در دام افتادم ..

                       از غم ازادم ..

دل به تو دادم ..

         فتادم زه بند ..

                      ای گل بر اشک خونینم بخند ..

سوزم از سوز نگاهت هنوز ..

                     چشم من باشد به راهت هنوز ..

چه شد ان همه پیمان ..

             که از ان لب خندان ..

                    

       بشنیدمو هرگز خبری نشد از ان ..

 

 

+نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت18:32توسط سیاوش | |