من ُ تو مثلِ دو تا خط می مونیم،
که تو یه دفتر ِ مشق اسیر شُدیم!
نرسیدیم به هم ُ آخرشم،
تو همون دفتر ِ کهنه پیر شدیم!
بی هم ُ کنار هم روزا گذشت،
دستای من نرسید به دست ِ تو!
می دونیم که ما به هم نمی رسیم،
مگه با شکست ِمن، شکستِ‌ تو!
اگر من بشکنم ُ تو بی خیال،
بگذری از منًُ تنهام بذاری،
اگه با تموم ِ این خاطره ها،
تو همین دفتر ِ مشق جام بذاری،
بعد از اون دیگه نه من مال ِ منه،
نه تو تکیه گاه ِ این شکسته یی!
بیا عاشق بمونیم کنار ِ هم،
نگو از این نرسیدن خسته یی!
تو نمی رسی به من آخرِ بازی همینه!
آخرِ عشق ِ دوتا خط ِ‌موازی همینه!

تو در کنار من دگر معنی ما نمی دهد               به این دل بیمار من کسی دوا نمی دهد

دیگر دل تنهای من مال شما نمی شود                 صفای دوران شما از یاد ما نمی رود

قلبم از این دنیای غم دیگر جدا نمی شود      

    دیگر هدف از عشق ما هرگز خدا نمی شود

وقتی تو از قلبم شدی یاران همه یکجا شدند            با رفتنت از نزد من دنیا دنیا نمی شود

حال که در عمق دلم تنها ترین تنها شدی      

  بمان کنار من بمان بی تو صفا نمی شود

در این زمان در این جهان فراغ غوغا می کند        یادت که هست می گفتی با من جفا نمی شود

تنها سخن در این جهان پول است پول بی زبان             بدون پول با کسی عمراً وفا نمی شود 

خلاصه و لُپ کلام              بود به تو عرض سلام

تا که بدونه دلبرم             هنوز اونو خیلی می خوام

این شعر از خودمه از این کامل تر بود ولی دفترمو

 توی خونه گم کردم جرأت هم ندارم از کسی بپرسم کجاست هر کجاش که یادم بود نوشتم

خدا کنه خوشت بیاد

بهش بگین بی خبرم بپرسین عشقمون چی شد ؟

چشم سیاش طرز نگاش حجب و حیاش مال کی شد ؟

اونی که تازه اومد و توی دلم خاطره شد

بهش بگین با رفتنش کار دلم یکسره شد

دیونه بود اما منم دیوونه تر از عشق اون

قلبمو زد به نامشو پر زد و رفت به آسمون

پر زد و رفت حتی برام خط و نشون هم نکشید

رفت و نشست رو شونه ی اون که به فکرم نرسید

بهش بگین همین روزا توی دلم می کشمش

خدا نیاره اون روز رو بیافته چشمم تو چشش