امروز عطرآگين ترين بيت غزل را

آري...براي بار آخر مي نويسم

از لحظه ي رويايي ديدار اول

امروز اصلا جور ديگر مي نويسم

باور كن احساسي كه با دست تو روئيد

بي هيچ آهنگ و زباني گفتني نيست

من خستگي هاي دلم هم خواب رفته

ديگر بهار از پيش چشمم رفتني نيست

پس خاطرم را با سلامت شادتر كن

من هم برايت دوستي را مي نگارم

من هم به پاس اين همه حس صداقت

سكان قلبم را به دستت مي سپارم

پس تكه هاي باورم را زندگي كن

من بي تو گنگ و مبهمم معنا ندارم

اين جمله را بسپار در ذهن سلامت

من جز تو اميدي به فردا ها ندارم