در ان اتش سر اندر پاي خود را سوختم بي تو

به هر شهري هزار ماهرو ديدم ولي ز انها

به آن چشمت قسم چشمان خود را دوختم بي تو

خريداران فراوانند و پر سرما من

به چيزي جز خيالت خودرا نفروخته ام بي تو

مرا كشتند و از مهر تو هرگز رو نگردانم

عيزيم بين كسان در س وفا اموخيم بي تو

برای یه عاشق هیچ دردی درد آور تر از ترک معشوق و یا جدایی از عشق نیست حتی اگه معشوق خیانت هم در حقش بکنه باز درد آوره درد آور بی وفا و دروغگو نباشیم هیچ وقت

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم        در قبله گاه عشق بودی تو معبودم

یک لحظه من بی تو هرگز نیاسودم        من با نفس هایم نام تو را خواندم

کاش ای هوس بازم با تو نمی ماندم

روزی که می گفتی من با تو می مانم       روزی که دانستی من بی تو می میرم

روزی که با عشقت بستی به زنجیرم       بازنده من بودم این بوده تقدیرم

خوش باوری بودم پیش نگاه تو      هر دم خواندم زه چشمت کلامی رو

عشق تو چون برگی در دست طوفان بود      دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

روزی به من گفتی دیگر نمی مانم     گفتم که میمیرم گفتی که می دانم

باور نمی کردم هرگز جدائی را   آن آمدن با عشق این بی وفایی را

این بی وفایی را

عاشق نبودی تو من عاشقت بودم        در قبله گاه عشق بودی تو معبودم

آرام و آسوده در خواب خوش بودی      یک لحظه من بی تو هرگز نیاسودم 

من با نفس هایم نام تو را خواندم        کاش ای هوس بازم با تو نمی ماندم

کاش ای هوس بازم با تو نمی ماندم